ΕΛΛΑΔΑ ΤΑ ΠΑΘΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΛΑΘΗ ΣΟΥ
Προ ημερών μία μερίδα νέων
ανθρώπων έκανε τη γιορτή μνήμης στον Παύλο το Φύσα για τον ένα χρόνο που έφυγε
το παλικάρι άδικα από τη ζωή . Αυτό δεν ήταν μνημόσυνο παρά αίσχος και προσβολή
από τους μνήμονες οι οποίοι στην πλειονοψηφία τους έβρισαν και έσπασαν
καταστήματα και ότι άλλο συνάντησαν στο δρόμο τους ενώ κάποιοι λεηλάτησαν και
άρπαξαν, έτσι για να έχουν ενθύμηση. ΚΑΪΜΕΝΗ !ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΡΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΤΕΣΣΕΡΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ .
Λες και ο Έλληνας δεν έχει μνήμες .......αντί να κάτσει να σκεφθεί
τον ταραγμένο Σεπτέμβρη του 1922 όταν αφανίστηκε ο Ελληνισμός από την Τουρκιά
και βασανίστηκε με φρικτά βασανιστήρια ο Χρυσόστομος, Σμύρνης αλλά και
την 5η και 6η Σεπτεμβρίου του 1955 όταν οι Τούρκοι ξερίζωσαν τον Ελληνισμό της
Πόλης με τους γνωστούς εξευτελισμούς στους αξιωματικούς μας. Για την γενοκτονία
των αδελφών μας των Ποντίων κανένας οπαδός και κανένας αρχηγός κόμματος δεν
πήρε ποτέ θέση! Για όλα αυτά δεν είδα, δεν άκουσα κανέναν από εκείνους
που κόπτονται για τα δημοκρατικά ιδεώδη να κάνει κάποιο Μνημόσυνο. Αλίμονο και
τρεις αλί στους λαούς που λησμονούν τα λάθη τους και τα παθήματά τους διότι
είναι σίγουρο πως θα τα βρουν πάλι μπροστά τους. Και καλά ο συγχωρεμένος ο
Παύλος έφυγε σε μια στιγμή σύγχυσης από την οποία διακατέχονται τις περισσότερες
φορές οι Έλληνες. Εκείνα τα άλλα δυο παιδιά που δεν θυμάμαι καν το όνομά τους,
τα οποία
εκτελέστηκαν μεθοδικά και εν ψυχρό; Εκείνα τα πρωτοφτέρουγα
περιστέρια των 20 χρονών που δεν έφυγαν από σύγχυση αλλά από σχεδιασμό,
υπολογισμό και ανίατο κληρονομικό και αρρωστημένο μίσος; Αυτά δεν τα γέννησε,
δεν τα θήλασε Ελληνίδα μάνα ; Πολιτικοί αρχηγοί ως πότε θα είστε αδιάφοροι και
αδιάντροποι μπρος στις τραγωδίες που εσείς δημιουργείτε φτιάχνοντας παρατάξεις
με οπαδούς κόμματα και κομματάκια στέλνοντας πάντα την Ελλάδα στα κομμάτια;
Πόσους ανδριάντες και προτομές θα φτιάξεις ακόμα Έλληνα για να διαιωνίζεις το
μίσος σου με τα αδέλφια σου;
Πατρίδα μου διπρόσωπη
Θεά είσαι η πιο μεγάλη
του μίσους και του πάθους
του ύψους και του βάθους.
Όταν θρηνεί η μια πλευρά
επαίρεται και χαίρεται η άλλη!
